Nazwa Big Ben początkowo odnosiła się jedynie do dzwonu ze St. Stephen Tower należącego do Pałacu Westminsterskiego. Obecnie wiąże się ją zarówno z dzwonem, zegarem jak i samą wieżą.

Istnieją dwa źródła mówiące o pochodzeniu nazwy Big Ben. Jedno podaje, że zaczerpnięta została ona od imienia sir Beniamina Halla, głównego komisarza robót w 1858 roku. Drugie mówi, że ta zwyczajowa nazwa wiże się z Benjaminem Cantem, popularnym w owym czasie bokserem wagi ciężkiej.

Budowę tej neogotyckiej wieży podjęto po pożarze pałacu 16 października 1834 roku. Projektantami byli Charles Barry i jego asystent August W. Pugin. Odbudowa trwała do 1858 roku. Obecnie wieża stoi na trzymetrowej grubości fundamencie o powierzchni 15m². Ma 96,3m wysokości, a tarcza zegara ma 5m średnicy. Na wieżę prowadzą spiralne schody liczące 334 stopnie.

Projekt samego zegara został wybrany na drodze konkursu. Zwyciężył Edmund Bekket Denison oraz firma EJ Dent&CO. W 1854 roku zrealizowali oni projekt, którego głównym założeniem było precyzyjne odliczanie czasu. Czas wymierzany przez zegar miał być skoordynowany z czasem wybijanym w obserwatorium w Greenwich. Dwa razy dziennie drogą telegraficzną miano podawać czas do obserwatorium, a tam sprawdzać i wysyłać koordynaty.

Poza nielicznymi usterkami Big Ben już ponad 150 lat stoi na straży czasu. Dzisiaj odgłosy zegara można usłyszeć codziennie w radiu BBC.

Źródło: www.wikipedia.pl